Juni - Tijd voor jouw pelgrimage

Pelgrimstochten bestaan al vele honderden jaren. Oorspronkelijk is dit een bedevaartstocht die een religieus karakter heeft. Reizen naar een heilige plaats.
Om heiligen te eren, dichter bij God te komen en om vergeving te vragen voor gedane zonden.

Tegenwoordig maken veel leiders, ook uit niet-religieuze redenen een pelgrimage. Ik zelf doe dit ook 1 keer per jaar. Ik heb in april 2025 mijn pelgrimstocht van Lissabon naar Fatima voltooid.

In een wereld die verslaafd is aan snelheid, lawaai en productiviteit is stilstaan bijna een teken van rebellie. Maar als je wilt leiden, jezelf en anderen of een missie wilt voltooien, dan is even een stap opzij zetten geen luxe maar een noodzaak.

Een pelgrimage gaat niet alleen om wandelen. Het gaat erom dat je je “ontdoet”. Ontdoet van stress, het ego en de drukte. Bij iedere stap verwerp je wat oppervlakkig is, je zoomt uit en realiseert je wat werkelijk belangrijk is. Tijd om te voelen, intens beleven, loslaten en groeien. Wanneer je een betere leider wilt worden en bewuster in het leven wil staan keer dan terug naar jezelf.

Lees meer:

Voel je zintuigen

Wandelen is één van de langzaamste manieren van voortbewegen. Daarbij is het ideaal om je zintuigen de vrijheid te geven en ze volop en bewust te gebruiken. Voel de wind langs je lijf, ruik de geuren van de natuur, zie de kleuren van de lucht en het landschap, hoor de vogels fluiten en je eigen voetstappen in het zand neerkomen. Proef de bramen, bosbessen of een boterham die je meeneemt en proef bewust.
Je bent dan helemaal in het nu en vergeet gisteren en morgen. Het voelt als mediteren zonder dat je er erg in hebt.

Dit gevoel is een noodzakelijke voorwaarde om af te schakelen van de normale hectiek en bij jezelf te komen. Als je een paar uur wandelt ontstaat deze “flow” vaak vanzelf.

Het buiten zijn, de frisse lucht, het bewust inademen van zuurstof is letterlijk en figuurlijk van levensbelang. De stilte en de vrijheid die je ervaart hebben een helende werking op je geest. Je ontsnapt aan het juk van de routine.

Bedenk dat je zintuigen een belangrijke bron zijn voor het ontwikkelen van leiderschap.
Leiderschap begint met zelfkennis: zelfkennis krijg je door goed naar je zintuigen te “luisteren”; gebruik ze om je omgeving te observeren en te inspireren. Actief te luisteren. Je eigenwaarde te erkennen en te accepteren.

Evenals bij de pelgrimstocht is het actief gebruiken van je zintuigen een kwestie van een lange adem en hiervoor de tijd en ruimte te nemen. Wees mild wanneer niet alles meteen loopt zoals jij het wilt. Heb het vertrouwen dat je leert bij iedere stap die je zet, stap voor stap.

Afzien

Onvermijdelijk komen er ongemakken op je weg. Een rugzak van 8 kg die na 20 kilometer veel zwaarder aanvoelt. De voeten die opzwellen en pijn doen. Het hele lijf wordt uitgedaagd en toont na verloop van tijd vermoeidheid. Op dat moment ben je echter nog niet op je eindbestemming van de dag. Ook het weer kan een extra horde zijn met tegenwind, een flinke regenbui of juist een uitbundig aanwezige zon. Het parcours is heuvelachtig en er lijkt geen einde te komen aan die laatste beklimming. Dit alles overkomt iedere pelgrimganger en maakt zijn tocht zo waardevol. Want op het einde van de dag heb je de wandeling volbracht.

Een gevoel van blijdschap, trots zijn en vermoeidheid maakt zich meester van je. Je doel voor vandaag is gehaald. De avondmaaltijd met een heerlijk glas wijn smaakt hemels en op tijd naar bed is een genot.

Loslaten

Na een aantal dagen raak je gewend aan deze manier van leven. In feite moet je maar een paar dingen doen: wandelen, eten en drinken en rusten. De vermoeidheid van de eerste dagen neemt na een aantal dagen af. Dit komt omdat je je lichaam traint en sterker maakt door iedere dag te wandelen. Dat geeft een goed gevoel. Daarnaast gebeurt er ook mentaal iets. Je leert dat loslaten van controle je minder energie kost. Je hebt namelijk geen invloed op het weer, je kan het aantal hoogtemeters van de dag niet veranderen. En soms zijn er dagen waar geen behoorlijke rustplaats of versnapering te vinden is. Doorzetten bij tegenslag vraagt om een fijne nuance van stug doorgaan en aanpassen. Wees flexibel en houd niet vast aan koppigheid en doordrammen wat je wil; de wandeling bepaalt de weg en niet de wandelaar.

Ook als leidinggevende kom je regelmatig in zo’n situatie dat een fijne nuance tussen stug doorgaan en jezelf aanpassen gevraagd is. Neem de tijd om te bedenken wat het doel is welke je wilt behalen. Realiseer je dat er tussen een plan en de realiteit soms een groot verschil zit. Vasthouden aan een goed doordacht plan is te prijzen, je realiseren dat je gedurende de weg je reis moet aanpassen vraagt moed.

Dankbaarheid

Naar mate het einde van de pelgrimstocht nadert voel je langzaam een gevoel opkomen dat met iedere kilometer dat je dichter bij het eindpunt komt sterker wordt. Bewuste gevoelens van voldoening, opluchting en blijdschap.
Het gevoel wat voor mij echter de meeste indruk maakt is dankbaarheid. Bij iedere pelgrimstocht. Het is een gevoel dat zich niet laat onderdrukken. In mijn hoofd komen de gedachten op over de voorbereidingen, de eerste stappen, de tegenslagen, de onverwachte ontmoetingen. Nederigheid en je realiseren dat alles samenkomt. Een intense verbinding met jezelf. Iets wat groter is dan jezelf.

Ook in leiderschapssituaties maak je dit regelmatig mee. Wanneer een project succesvol is afgerond en je als leider weet welke prijs er voor betaald is. Iedere medewerker heeft zijn/haar volle energie gegeven, moeilijke momenten meegemaakt, gesteund op andere teamgenoten wanneer dit nodig was. Het voelt heerlijk wanneer je dan samen dit succes kan vieren. De leider heeft ook hier een leidende rol te spelen. Dankbaarheid te tonen aan het team en de prestatie van ieder te benoemen. Op deze manier laat je als leider zien wat je echt waard bent voor het team. Je bent in feite dienend naar het team; dat is wat mensen echt waarderen. Onderschat nooit wat voor een energie die geeft aan alle betrokkenen. Wat een boost dit geeft aan het engagement van het team.

De reis die nooit stopt

Thuis komen na een reis heeft ook zijn rituelen. Je realiseert je dat de reis nu echt voorbij is.

Sluit deze dag, in je eigen bed, af met het bedenken welke drie dingen de meeste indruk gemaakt hebben.
Het kan die wandeling zijn die je na 6 uur in de regen door en door nat afsluit in een B&B waar je zeer hartelijk ontvangen werd. Of het inspirerende gesprek met een “couchsurfer” uit Ierland die de hele wereld afreist. Of de tocht door het bos waar je langs beekjes, zonnestralen en vogelgesnater je één voelt met de natuur. Ook hier is dankbaarheid het woord dat weer terugkomt.

Een afsluitend weetje:

Dankbaarheid stimuleert de aanmaak van dopamine en serotonine; dit zijn neurotransmitters die verantwoordelijk zijn voor het geluksgevoel.
Dit helpt om een positievere mindset te krijgen. Ook leiders hebben hier baat bij in hun dagelijks werk. Wellicht pas je dit al (onbewust) toe. Sta er af en toe even bij stil. Het is waardevol en geeft zin aan je leven.

Oefening baart ook hier kunst. Op naar de volgende reis.

Ik wens je een “Bom Caminho”!