Durf (opnieuw) te dromen
Door Becky Baker
December heeft een vreemde energie.
Het jaar loopt ten einde, agenda’s raken vol met ‘laatste vergaderingen’ en ergens tussen de eindejaarsbeoordelingen en de kerstdiners begint een stillere vraag aan te kloppen.
Soms zachtjes.
Soms niet.
Voor mij begon dit jaar met een plan en eindigt het met die veel grotere vraag:
Wat wil je?
Het is een vraag waar ik al weken mee worstel, nu ik mijn eigen persoonlijke brandingtraject ben begonnen met een carrièrecoach. (Ja, zelfs coaches hebben soms een coach nodig.) Het is een bedrieglijk eenvoudige vraag en een brutaal eerlijke. Want als je moe, overbelast of stiekem ongelukkig bent, is het vaak de moeilijkste vraag om te beantwoorden.
En ik ben niet de enige.
Twee gesprekken die me niet loslaten
Een paar weken geleden kwam ik een vrouw tegen met wie ik jaren geleden had samengewerkt. Briljant. Gedreven. Uiterst competent. Ze is doorgegroeid binnen een hightechbedrijf en bekleedt nu een zeer invloedrijke functie, waarbij ze innovatie in heel Europa stimuleert.
Van buitenaf gezien lijkt het een droombaan.
Dus vroeg ik haar hoe het met haar ging.
Toen stelde ik de vraag die er echt toe doet.
“Ben je gelukkig op je werk?”
Ze aarzelde even. Toen zei ze: “Niet echt. Mijn functie ziet er op papier geweldig uit, maar de cultuur past gewoon niet bij me.”
Ik voelde het meteen. De vermoeidheid. De zwaarte. Het stille gevoel van “wat nu?” dat in de lucht hing.
“Ik zou waarschijnlijk iets moeten veranderen,” zei ze. “Maar ik werk er al zo lang. Wat kan ik nu doen? Ik weet het niet eens.”
Dus stelde ik haar dezelfde vraag die ik mezelf de laatste tijd ook heb gesteld.
‘Wat wil je?’
Ze keek me aan en zei: ‘Eerlijk gezegd? Ik weet het niet.’
Een paar avonden later had ik bijna hetzelfde gesprek met iemand anders. Dit keer was het een man met wie ik jaren geleden had samengewerkt. Weer een senior manager in de techwereld. Weer een indrukwekkende functie. Weer een carrière die zich afspeelde aan de voorhoede van innovatie.
Toen ik hem vroeg: ‘Ben je gelukkig?’, antwoordde hij niet meteen. Hij keek me alleen maar pijnlijk aan.
Die blik zei me alles.
Beide gesprekken lieten me met hetzelfde gevoel achter. Mensen die enorm capabel en zeer succesvol zijn, maar volledig vastzitten.
Wanneer succes een kooi wordt
Dit hoor ik steeds weer van mensen in technische vakgebieden.
‘Ik zou gelukkig moeten zijn. Ik heb zoveel bereikt.’
Maar wat ze eigenlijk voelen is…
‘Ik ben ellendig en ik ben doodsbang om de plek te verlaten waar ik zo hard voor heb gewerkt.’
Ze weten niet wat ze anders zouden kunnen doen.
Ze kunnen zich geen andere toekomst voorstellen.
Ze zijn de toegang tot iets essentieels kwijtgeraakt.
Hun dromen.
Als je ongelukkig bent en vastzit, voelt dromen riskant. Zelfs onverantwoordelijk. Dromen opent de deur naar onzekerheid en verandering. Als je al uitgeput bent, kan dat te veel zijn.
Zoveel mensen zetten hun dromen volledig opzij.
Ik weet iets over het veranderen van dromen.
Toen ik 13 was, was mijn droom simpel. Ik wilde boeken schrijven die mensen graag zouden lezen.
Later evolueerde die droom. Ik wilde mijn eigen uitgeverij als schrijver, waar ik mijn talent zou gebruiken om mensen te helpen beter te communiceren.
Naarmate ik meer ervaring opdeed met hightechbedrijven, werd mijn droom gerichter. Ik wilde mensen helpen communiceren zodat ze vertrouwen en impact kunnen creëren.
Vandaag de dag, als personal branding coach, jaag ik nog steeds diezelfde droom na. Hij manifesteert zich alleen anders. Nu help ik vrouwen (en mannen) in technische vakgebieden om zichtbaarder en invloedrijker te worden, zodat ze werk kunnen doen dat ertoe doet en een verschil maakt in de wereld.
De droom bleef.
De vorm veranderde.
Dat vergeten we vaak. Dromen zijn niet statisch. Ze groeien met ons mee.
Waarom december de perfecte tijd is om te dromen
December is niet de maand voor grote actie.
Het is de maand voor grote vragen.
Het is een natuurlijk moment van rust. Een moment om even stil te staan, adem te halen en na te denken over wie je bent geworden en wat je hierna wilt. Niet volgende week. Niet volgend kwartaal. Maar in een diepere zin.
Laten we dus iets radicaals doen.
Laten we je dromen eens flink aanwakkeren, maar wel heel voorzichtig.
Als je je vastgelopen, moe of losgekoppeld van je dromen voelt, begin dan hier. Stel jezelf deze vijf vragen. Neem de tijd. Oordeel niet over de antwoorden. Luister gewoon.
- Waar droomde je van voordat je leerde “realistisch” te zijn?
Voordat hypotheken, KPI’s en functioneringsgesprekken in beeld kwamen, wat stelde je je toen voor?
Niet de functietitel, maar het gevoel.
Vrijheid. Creativiteit. Impact. Avontuur. Erbij horen.
Ik herinner me dat ik de wereld wilde rondreizen en elke dag een nieuw avontuur wilde beleven.
Je jongere zelf was niet naïef. Ze waren eerlijk. Verborgen in die vroege droom zit vaak een aanwijzing over wat vandaag de dag nog steeds belangrijk voor je is.
Je hoeft daar niet naar terug te keren. Maar je zou wel iets naar voren kunnen halen.
-
Wanneer voel je je het meest levendig op je werk, zelfs nu nog?
Zelfs in een baan die je niet leuk vindt, zijn er momenten waarop je energie verandert.
Wanneer vergeet je de tijd?
Wanneer voel je je betrokken, trots of stilletjes tevreden?
Die momenten zijn als broodkruimels. Ze wijzen naar je sterke punten en je intrinsieke motivatie. De dingen die je energie geven in plaats van je uitputten.
Dromen ontstaan niet zomaar. Ze groeien voort uit wat je al leven geeft.
-
Als angst niet de baas was, wat zou je dan willen?
Dit is de vraag die de meeste mensen vermijden.
Angst is luid.
Het zegt dingen als:
- “Je bent te oud.”
- “Je verliest alles.”
- “Je bent ondankbaar.”
- “Wie denk je wel dat je bent?”
Stel je even voor dat angst opzij stapt.
Als je je geen zorgen hoefde te maken over geld, status of jezelf aan anderen te verantwoorden, wat zou je dan willen onderzoeken, leren of veranderen?
Je hoeft er niet naar te handelen.
Je hoeft het alleen maar toe te geven.
-
Wat ben je niet langer bereid te tolereren?
Dromen gaat niet alleen over verlangen. Het gaat ook over grenzen.
Wat put je uit?
Wat voelt niet goed?
Waarover zwijg je, op je werk of in jezelf?
Vaak is de eerste stap naar een nieuwe droom niet weten wat je wilt. Het is weten wat je niet langer accepteert.
Die helderheid is krachtig.
-
Wat als je ervaring je meer vrijheid geeft, in plaats van minder?
Veel senior professionals voelen zich gevangen door hun eigen succes.
“Ik ben te ver op dit pad gegaan.”
“Ik kan nu niet opnieuw beginnen.”
“Ik pas nergens anders.”
Ervaring beperkt je niet. Het verruimt je mogelijkheden.
Als je erop zou vertrouwen dat alles wat je hebt geleerd op nieuwe manieren kan worden toegepast, wat zou er dan allemaal mogelijk zijn?
Dromen is geen zwakte. Het is leiderschap.
Mensen die hun dromen kwijt zijn, hoeven niet te worden ‘gerepareerd’.
Ze hebben ruimte nodig.
Perspectief.
Toestemming.
Iedereen kan dromen. Soms moet je je alleen herinneren hoe.
Wanneer je weer durft te dromen, begin je mogelijkheden te zien. Je krijgt je energie terug. En je realiseert je dat vastzitten vaak het moment is dat je naar de volgende stap leidt.
December is een uitnodiging.
Om jezelf een gevaarlijke, maar prachtige vraag te stellen.
Wat wil je?
Luister. Luister gewoon.
Welkom in de Noblahblah Zone.
Bekijk ook deze andere blogs over het veranderen van je mindset, ontdekken wie je bent en inspiratie opdoen uit je eigen verbeelding.
Foto door Diljaz TM op Unsplash
Contact
Heb je interesse in Durf (opnieuw) te dromen? Neem contact met ons op.